امروز توییت یه دختره رو میخوندم که راجع به آسیب هایی که در خانواده دیده بود نوشته بود و یه عالمه ریپلای خورده بود و آدمای زیادی از آسیبی که دیده بودن نوشته بودن. چقدر خوبه اینکه آدما دیگه نمیترسن از اینکه اسیبهایی که از پدر و مادر دیدند رو مطرح کنن و این خودش کمک میکنه به اینکه انتقال اینها تداوم پیدا نکنه. مثلا من خودم هنوز که هنوزه وقتی میخوام یه کاریو انجام بدم یا بعدا انجام بدم یا حتی یه حموم برم باید اعلام کنم و یا توضیح بدم و این یکی از برترین چیزهاییه که برای من جا مونده، همش دارم توضیح میدم چون حس میکنم اگه توضیح ندم قضاوت میشم و یا مورد بازخواست قرار میگیرم. دلم میخواد این رفتارو ترک کنم و دارم سعی میکنم
برچسب:
نویسنده: نرگس کمالی